Stefan Jaracz był jednym z najwybitniejszych aktorów i reformatorów polskiego teatru XX wieku. Związany z Warszawą od początku swojej kariery, zdobył sławę dzięki rolom w Teatrze Polskim i Teatrze Rozmaitości. W 1928 roku objął kierownictwo artystyczne Teatru Ateneum na Powiślu, który przekształcił w nowoczesną scenę o profilu społeczno-inteligenckim.
Jaracz był aktorem niezwykłej charyzmy i wrażliwości – potrafił łączyć realizm psychologiczny z głębokim humanizmem. W Ateneum wystawiał dramaty współczesne, podejmujące tematy społeczne i moralne, co czyniło z jego teatru przestrzeń refleksji nad kondycją człowieka w nowoczesnym świecie. Występował także w filmach, m.in. „Zew morza” czy „Mocny człowiek”.
Dla Warszawy lat 20–40 Stefan Jaracz był symbolem artysty zaangażowanego i odważnego. Jego teatr stał się miejscem, gdzie kształtowała się nowa inteligencja, a widzowie mogli zetknąć się z europejskim repertuarem na najwyższym poziomie. Jaracz łączył etos artysty z misją społeczną, czyniąc ze stolicy centrum teatralnej odnowy.
